Van wie is het Beloofde Land?

Van wie is het Beloofde Land?


Vanuit Café Local in Antwerpen,
dit is de Universiteit van Vlaanderen. Het land dat bestaat uit Israël
en de Palestijnse Gebieden noemen we ook het Heilig Land
of het Beloofde Land. Aan wie is het beloofd?
Van wie is het? Wie mag het hebben? Op die vragen kun je op vier manieren
een antwoord geven, denk ik. Eerst en vooral vanuit de Bijbel,
mythologisch. Daarna vanuit de geschiedenis
en de politiek, als je wil. Maar vooral ook vanuit de ethiek
en de moraal. Ik ga proberen op die vier manieren
een antwoord te geven. Als je het louter Bijbels neemt,
dan lees je de Bijbel en die zegt dus… Dat is natuurlijk niet de christelijke
Bijbel die daar staat, maar soit. De joods-christelijke Bijbel zegt dat ongeveer drieduizend jaar geleden
Jahweh, de enige ware God… Alle andere goden waren afgoden. …het land beloofd heeft
aan zijn uitverkoren volk, namelijk de Joden. Hoe groot dat land moest zijn,
is niet duidelijk. In de Bijbel staan zeker
zes verschillende maten, te beginnen met iets zo groot
als een voetbalveld of begraafplaats. En dat gaat zo door
tot heel het Midden-Oosten. En je kan dus zelf kiezen. Over die grootte is er nog discussie. Over het feit
dat het beloofd is door God is er geen discussie bij gelovige Joden
of bij fundamentalistische christenen, die de Bijbel letterlijk geloven
en aannemen wat er staat. Maar goed, we weten intussen
dat dat verhaaltjes zijn. Mythes, verhaaltjes. Maar verhaaltjes zijn heel belangrijk,
want ze tellen wel voor die mensen. Als je bijvoorbeeld kijkt
naar de herinneringen en rituelen van de drie grote godsdiensten
die allemaal dezelfde god aanbidden, namelijk het jodendom,
christendom en de islam… Voor die drie godsdiensten
is het bijna even belangrijk. Voor de Joden is het natuurlijk
de Bijbel. De Joden zijn het volk van de Bijbel en de Bijbelse Joden zijn
hun voorouders. Het gaat dus over hun voorouders
en hun oorsprong. De christenen zien
diezelfde geschiedenis als de geschiedenis van het land waar
Jezus werkte, wandelde en predikte, en ook gekruisigd werd. Voor hen is het dus ook
een heilig land. Voor de moslims is het een deel
van de dar al islam, het huis van de islam. Voor die drie godsdiensten en dus
massaal veel mensen op de wereld is dat essentieel. Ook als je vindt dat dat verhalen zijn
en dat het niet wetenschappelijk is, moet je die discussie toch voeren. Kijk bijvoorbeeld naar het einde
van het paasfeest, het pesachfeest van de joden. Dat eindigt met een spreuk: Vandaag vieren we Pasen,
Pesach dus, in ballingschap, maar volgend jaar in Jeruzalem. Als je bijvoorbeeld de christenen
in Jeruzalem ziet wenen in de Heilig Grafkerk, dan is dat is zeer ontroerend
en indrukwekkend. Miljoenen mensen
komen daar elke dag bidden en zijn zeer onder de indruk
van het verhaal. Hetzelfde geldt ook voor de moslims
aan de Rotskoepel en de Al-Aqsamoskee. Voor al die mensen is dat dus
iets erg belangrijks waar je sowieso rekening mee
moet houden. Dat is het mythologische verhaal. Wat weten we nu eigenlijk? We weten toch wel met zekerheid dat er ongeveer duizend jaar voor
Christus Joden woonden in dat land, in twee staten: Samaria, met Nabloes of Sichem
als hoofdstad, in het noorden. En Judea of Juda met Jeruzalem
in het zuiden. Die twee landen lagen daar natuurlijk
op een slechte plaats, namelijk tussen Afrika en Azië. Tussen Egypte en Babylonië. En al die rijken, die veel groter waren
dan dat kleine landje, Palestina, wilden dat land hebben. Dat is gewoon geopolitiek
en historisch. Wat is er gebeurd? In de zesde eeuw,
na lange vervolgingen, werden de Joden uit Israël,
uit die twee landen Samaria en Judea, verslagen door de Babyloniërs. In de vierde eeuw komen de Grieken
aan met Alexander de Grote. Die nemen het land in. Ze blijven er tot in de eerste eeuw
voor Christus. En daarna worden de Romeinen
de grote vijanden van de Grieken. Zij nemen het over. De heersers van Babylon
hebben ongeveer 1200 mensen uit de elite van de Joodse
gemeenschap van toen gedeporteerd naar Babylon en ze hebben ze pas laten terugkeren
aan het einde van de zesde eeuw. De Grieken hebben
iets heel anders gedaan, ze hebben de elite gehelleniseerd,
vergriekst. De elite werd Grieks en begon ook
op z’n Grieks te denken en te spreken. Ze verwijderde zich steeds meer van
haar eigen oorsprong en godsdienst, tot grote woede
van de zuivere gelovigen, de zeloten, die dan ook gewapend in opstand
zijn gekomen tegen hun eigen elite. Bij de Romeinen was het simpel. De Romeinen hielden niet
van te veel tralala. Het land werd gewoon een deel
van het Romeinse Rijk en alles werd er ingevoerd,
zoals ook bij ons. De wetten, de wegen
en de hele cultuur werden Romeins. Op dat moment zaten ze dus vast,
tot er iets nieuws gebeurde. En dat was een opstand van de Joden
tegen de Romeinen, enkele tientallen jaren,
zo’n dertig jaar, na de dood van Jezus. De Joden werden verslagen. De oorlog
begon in 70 en eindigde in 135. Ze werden verslagen en verspreid,
dat is heel belangrijk, over de hele Romeinse wereld. De diaspora heet dat, de verspreiding. In die verspreiding zijn ze natuurlijk
een minderheid. Je ziet ook hoe ze in die landen
meestal tweederangsburgers zijn. Ze worden heel lang vervolgd
omdat ze Joden zijn, omdat ze Jezus niet erkennen en ze bepaalde gebruiken
en gewoonten hebben die men niet kan dulden. Dat verandert allemaal wel met de
emancipatie in de achttiende eeuw. Daarna zie je overal Joden opduiken
in onze westerse maatschappijen, waar ze als normale burgers
deel uitmaken van de maatschappij. Maar tot die tijd
werden de Joden bedreigd en dat voel je ook in hun mentaliteit. De Joden spreken heel vaak
over wat hen overkomen is, tweeduizend, duizend
en honderd jaar geleden. Het dieptepunt kennen we allemaal,
namelijk de Shoah, de Holocaust, toen miljoenen Joden
systematisch zijn vermoord door de nazi’s en hun handlangers
in Europa. Dat is het historische verhaal.
De politiek is voor ons interessant. Wanneer de Joden zich emanciperen en gewone burgers kunnen zijn
in het jonge Amerika, het jonge Frankrijk van na de
revolutie, en later overal in de wereld, maken ze plotseling deel uit
van de maatschappij. Ze kunnen alles doen wat ze willen.
Ze kunnen premier worden. Ze kunnen generaal of prof worden,
ze kunnen alles worden wat ze willen. En dan krijgen ze meteen ook
dezelfde mentaliteit als de niet-Joodse wereld
rondom hen. Ze beginnen ook te denken:
Al die landen streven naar autonomie en naar een of andere vorm
van zelfbestuur. Waarom doen wij, Joden, dat niet? En met die emancipatie ontstaat iets
dat de Vrienden van Sion heet. Sion is een oude naam
voor Jeruzalem en Israël. Die Vrienden van Sion beginnen zich
te organiseren. Ze doen dat zeer handig
op twee manieren. Ze beginnen geld te verzamelen,
want dat kost enorm veel. Ze richten dan ook een fonds op
dat nog altijd bestaat. En als ze daar dan zijn, beginnen ze tegelijkertijd
tegenregeringen op te richten, maar ook een universiteit,
een vakbond, banken en ministeries. En dat doen ze onder de radar
van de toenmalige Turkse macht. Dat lukt wonderwel. Ze beginnen met hun onderneming
in 1897. En vijftig jaar later, in 1947, krijgen ze eerst
van de Verenigde Naties het recht op een eigen staat. En in 1948 komt er dan
een eigen staat. Voor hen is dat eigenlijk het einde
van een droom en het begin van een wereld waarin
Joden niet meer vervolgd worden, waarin er geen Holocaust meer
kan zijn. Never again. Een wereld waarin ze zichzelf
kunnen zijn, zoals andere volkeren. En dan moet je
naar de andere kant kijken. De meeste Arabieren
die daar woonden, waren druzen, moslims,
christelijke Arabieren en bedoeïenen. Die zien dat natuurlijk
helemaal anders. Die zien voor de zoveelste keer van
over het water westerlingen komen met veel wapens, geld en macht. Ze zien namelijk kruisvaarders komen. Terwijl de Joden hun staat uitbouwen,
zien de Palestijnen langzamerhand hoe ze uit hun huizen en dorpen
verdreven worden en de grens over moeten vluchten.
Als ze blijven, verliezen ze hun land. Ze zien hoe het hele land
en hun cultuur, negenhonderd jaar moslimcultuur, langzaamaan van de kaart
geveegd worden. Er is daar dus een serieuze spanning:
van wie is dat land nu? Nakba betekent catastrofe. Het woord dat de Joden gebruiken
voor de Holocaust is Shoah, en dat betekent ook catastrofe.
Catastrofe aan beide kanten dus. En ook een patstelling:
van wie is dat land nu? Wie heeft er nu recht op dat land? En dus zowel… Mythes zijn goed en mooi, maar je
kunt ze niet gebruiken als argument voor het recht op je eigen land
of dat van iemand anders. Je weet ook hoe de geschiedenis
verdraaid kan worden. Iedereen heeft
er zijn eigen versie van. Of je kunt samenkomen, zoals tegenwoordig gebeurt
tussen Frankrijk en Duitsland. Het is laat, maar het gebeurt toch
dat historici samenkomen en wetenschappelijk bepalen
over welke punten ze het eens zijn. Je kunt het ook politiek bekijken. Politiek betekent
dat je kunt veranderen. De omstandigheden
en de krachtverhoudingen veranderen. Tot nu toe houden de Israëli’s,
de Joden en de zionisten, alles voor zich
op financieel, economisch, militair, technisch
en diplomatiek vlak. Vooral na de oorlog hadden ze
de sympathie van de hele wereld, en ook terecht. De anderen kwamen er bekaaid af. Je kunt de situatie dus noch politiek,
noch historisch of religieus oplossen. En dan komt het laatste verhaal. Het moeilijkste verhaal,
het ethische en morele verhaal. Het emotionele verhaal.
En dan zie je hoe moeilijk het wordt. Je moet praten met mensen
die zeggen: Wacht even. Wij, Joden,
zijn duizenden jaren vervolgd. Wij, Joden, zijn onderdrukt
en gediscrimineerd. Dat is allemaal waar.
Wij, Joden, zijn bijna uitgeroeid. En dus…
Het woordje dus is belangrijk. …hebben wij recht op een eigen staat.
Jouw staat. Wij hebben recht op een staat en
we nemen die staat waar we kunnen, namelijk waar we vroeger
gewoond hebben en verjaagd zijn. De Palestijnse leiding
en schrijvers zeggen: Natuurlijk zijn de Holocaust en
het lijden van de Joden er geweest. We moeten daar iets over zeggen
en we moeten dat ook begrijpen. Maar dat is geen argument,
zeggen de Palestijnen, om nu plotseling hun land in te nemen
en hen te verjagen met de Nakba. Of om hen permanent te bezetten. En zo krijg je twee morele, emotionele
verhalen tegenover mekaar. En dat gaat niet meer
over geschiedenis of godsdienst. De meesten zijn niet eens zo religieus, zeker niet aan de kant
van de Israëli’s. Het gaat over herinneringen,
emoties en ethische rechten. En dat brengt mij
bij mijn laatste punt, de vraag die we ons gesteld hebben:
Van wie is het Beloofde Land? Ik kan daar enkel voorwaardelijk
op antwoorden, namelijk: Het land is van iedereen
die daar woont, op voorwaarde dat men de rechten
en verzuchtingen van alle anderen
die daar wonen respecteert. Dank u.

7 thoughts on “Van wie is het Beloofde Land?

  1. Er wordt volledig aan voorbij gegaan, dat er al in de 19e eeuw Joden waren in het land, dat het grootste deel van Palestine (het huidige Jordanië) een Arabische staat is geworden. De Arabieren hadden dus eerder een eigen staat in het Brits mandaatgebied, dan de Joden.

    Verder noemt hij niet het Verdelingsplan uit 1947 van de VN, waarin het land keurig zou worden opgedeeld tussen de Joden en de Arabieren. De Joden accepteerden het plan, de Arabieren niet, omdat ze helemaal geen Joodse staat wilden. Als ze dat plan gewoon hadden geaccepteerd, dan was er vanaf het begin een keurige tweestatenoplossing geweest. In plaats daarvan zeiden de Arabische landen (niet zozeer de 'Palestijnen', want die waren niet als nationale entiteit in beeld) 'nee'. De omringende Arabische landen vielen Israël meteen aan. Ze dachten het land wel even meteen te kunnen 'opruimen' en ze riepen de niet-Joodse bewoners op het land te ontvluchten, wat de meesten ook deden. Er werd die mensen voorgehouden dat ze na het verslaan van de Joden weer konden terugkeren. Door deze misrekening zijn er nog altijd vluchtelingenkampen.

    Volgens hem erkennen de Palestijnen het lijden van de Joden, maar in hun schoolboeken wordt de holocaust ontkend, wordt ontkend dat er een Joodse geschiedenis is in het land en dat er ooit een Joodse tempel heeft gestaan in Jeruzalem. Ze doen alsof hun een staat is afgepakt, maar dat is niet zo, want ze hadden nooit een staat. De Turken regeerden er 400 jaar. Het probleem is dat ze alles wilden en daardoor eindigden ze met niets.

    Dat gezegd hebbend, kan ik me wel vinden in de eindconclusie. De historische analyse lost het probleem niet op. Van wie is Noord Amerika? Van de Native Americans? Van welke stam? Die stammen hebben elkaar ook bestreden. Het is maar de vraag hoe ver je terug gaat. Landen hebben geen oorspronkelijke bewoners. Daarvoor is er teveel migratie geweest. De kunst is om met de tegenwoordige situatie om te gaan.

  2. Deze man heeft geen idee waar hij het over heeft!!!!!
    Laat hem s.v.p. zijn mond houden over Yahweh die het land niet aan de Joden maar aan de Israëlieten heeft gegeven.
    Ook heeft pasen helemaal niets met Pascha te maken.

  3. Deze video zit barstens vol met fouten!! In de koran staat zelfs dat het land voor de Joden is bestemt.
    De Joden zijn niet het volk van de Bijbel maar van God!
    Als Christen weet ik dat het voor de Joden is en niet voor de Christenen.
    Pasen en Pesach is totaal niet hetzelfde!!
    9:41 ze lieten al hun bezittingen achter om een start te maken in het Beloofde land.
    9:52 palestijnen bestaan niet, het is gewoon een naam voor arabieren die daar leefden maar het is nooit een erkend soeverein land geweest, dus weet niet waar je het over hebt.
    11:15 dat hadden ze helemaal niet voor zich, ze kwamen net uit een holocaust. Denk je dan écht dat ze nog zo rijk zijn!?

  4. Was er geen holocaust onder de gojse volkeren in Europa?
    Kan een goy ook gelijk de Joodse Merkel of Macron in Europa, ook dezelfde functie in Israel krijgen?
    Hoe zat dat met de terreur van de Palmach?
    Wie financierde Hitler?

  5. Alle respect voor meneer Abicht maar de voorstelling van de Joden en Palestijnen als koloniale overheersers tegen passieve inboorlingen kan ik toch echt niet volgen

  6. Ik denk dat hij vergeet dat we Torahs hebben van heel erg vroeg in onze jaartelling die tot op heden onveranderd zijn gebleven. Dit zijn historische documenten en niet enkel 'verhaalboekjes'

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *